هرچه میخواهد دل ِ تنگت!

[ لُطفَن مثبت بیاندیش ]

ما و این همه خوشبختی محاله ؟؟؟؟

قبل نوشت : آدمِ ناسپاس و قدر نشناسی نیستم . سعی میکنم از چیزایی که دارم و ندارم راضی باشم و از داشته هام نهایتِ لذتُ ببرم. اما اینا دلیل نمیشه که سقفِ آرزوهام پائین باقی بمونه !  یه موضوعی چند روزیه ذهنمو درگیر کرده .... و اون موضوع اینه :

.

.

ما داریم جایی زندگی میکنیم که نهایتِ تفریحمون _ از دیدگاهِ خودم که یه دخترم میگم _  ایناس :

سینما  و تئاتر

استخر

کنسرت

کوه ، پارک ، و هر محیطی که ربط  به طبیعت داشته باشه .  

مهمونی با دوستامون

 

همینا واقعاً ؟؟؟!  راستش علت اصلی نوشتنِ این پست ، مطلبی بود که فکر میکنم توی وبلاگ آقای گلابی خوندم . مختصر اینکه گویا ایشون هم یه جایی خونده بود که یکی ، رستوران رفتن رو هم جزو تفریح حساب کرده و گفته این همه تفریح هست ! بازم ناشکری میکنین !!!!!

حالا حرفِ من اینه که واقعاً کارایی مثلِ رستوران رفتن ، کافی شاپ رفتن واسه خوردنِ یه  فنجون قهوه یا خرید رفتن که جزئی از زندگیِ آدماس باید جزو تفریحاتشون طبقه بندی بشه ؟؟؟  من شخصاً از خرید کردن توی فروشگاه های بزرگ و لیز خوردن بین قفسه ها کلی لذت میبرم. از اینکه میرم رستورانِ مورد علاقه م غذا میخورم لذت میبرم. اما به اینا نمیگم تفریح  !!!!

یه موقع هایی فکر میکنم چرا من نباید برم  استادیوم ؟؟ یه دختر احتیاج به تخلیه ی روانی نداره ؟؟! چرا نمیتوونم اصلاً با پدرم با داداشم با دوستم برم یه مسابقه ی فوتبال نیگا کنم و کلی جیغ بزنم و بالا پائین بپرم ؟؟؟  چرا نباید برم تیمِ مورد علاقه مو تشویق کنم ؟

اگه میرم کنسرت ، که اونم خیلی کم پیش میاد اینجا ، چرا باید از اول تا آخر بشینم روو صندلی و بی هیچ هیجانی فقط خواننده رو نیگا کنم و به موزیکش  گوش بدم ؟ خب من که میتوونم همین کارو توو خونه هم انجام بدم. بشینم رو تختم و یه موزیک بذارم گوش بدم !!!!! دلم میخواد کنسرت جایی باشه که من خوش باشم و بی دغدغه شیطوونی کنم و بالا پائین بپرم و بلند بلند آواز بخونم..... بی هیچ نگاهی ! حرفی ، حدیثی !!!!  این جوریه که کنسرتای زیرزمینی برپا میشه و هزار تا اتفاقِ بد و ناخوشایند هم ممکنه تووش باشه !!!! ( گفتم ممکنه )

من از علائق و دوست داشتنی های خودم میگم . دلم میخواد با دوستام برم بولینگ !!! اما بولینگ اینجا اکثراً برای پسراس ! یا به هر حال جداس محیطش !!! شاید من دلم بخواد با یه اکیپ از دوستای دختر و پسرم برم بولینگ !!!  نمیتونم یعنی ؟ خب معلومه که نه !!!

میخوام برم بیلیارد !!!! واسه خانوما ممنوعه !

میخوام برم گیم نِت !!!!! فقط ماله پسراس ! یعنی یه پسر هم اونقدر آزادی نداره که با دوست دخترش , دوست اجتماعیش , خواهرش یا هر دختری که به نوعی باهاش ارتباط داره بره گیم نت حتی !

 

با همه ی لذت های خوب و تفریحای قشنگی که دارم .. . اما یه وقتایی دلم پر میزنه واسه یه بولینگِ دسته جمعی !! یا استادیوم توو یه روزِ تعطیل با خانواده .... اگه اینا چیزای زیادیه بهم بگین.

 

 x دلم میخواد شما هم نظرات شخصیتونو  بگین تا روو این موضوع بیشتر بحث کنیم و یه جورایی به یه جمع  بندیِ کُلی برسیم .

 

  
نویسنده : نیم پوندی ; ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۸/٩/٢٢